tradycyjny - kładzie nacisk na jak najwierniejszą kontynuację nauk Morihei Ueshiby (O'Sensei), podstawą jest tu dbałość o podłoże filozoficzne i jego połączenie z realizmem walki w celu osiągnięcia maksymalnej skuteczności w pojedynku i życiu,
eklektyczny - dążący do syntezy jujitsu i aikido w celu stworzenia możliwie kompleksowej sztuki,
pragmatyczny - stawiający przede wszystkim na podporządkowanie technik aikido skutecznej samoobronie, często w wersji bardzo brutalnej,
sportowy - dążący do przekształcenia aikido w dyscyplinę sportową, uzasadniający konieczność rywalizacji doskonaleniem technik i wyłanianiem najlepszych w bezpośredniej walce.
Opracowano na podstawie literatury oraz Biuletynu Polskiej Federacji Aikido